Insan eğitilmeye muhtaç bir varlıktı
Kıvamı sevgi, kalitesi sağlamlık,karakteri asalet, kaidesi mantık olan bir çizgide çok şey elde edilebilirdi. Ufku sınırlanmış insan kendini keşfedemezdi. Kendini keşfedemeyen insan hiçbir zorluğu aşamazdı.
Kalp senin, karar senin. Sevinçlerimiz de gözyaşlarımız da kadere dahil.
...
Kendiyle tıka basa dolu. Kendiyle dolandan artakalan sana yetmez. Onun bir eksiği yok. Eksikliğini hissetmeyen olmaz,sevemez.
Aslında bakarsan, okumamanın nelere yol açtığı üzerine düşünmek daha sağlıklı geliyor bana. Bir kere, okumayanlar okuyanlardan daha iyi yaşıyor kesinlikle. Gamsız, umarsız, yüksüz.... Bilmenin ağırlığı altında ezilmiyorlar. Baksana, hayatları kocaman bir esneme. Kaygıları sadece fiziki durumlara dair. İç dünyalarında endişeye, şüpheye yer yok. Bu ne demek biliyor musun, içlerinde hayata dair bir dokunuşa, bir içlenişe dahi yer yok. İç yüzü olmayan bir hayat. Ne tuhaf ve ürpertici değil mi? Buna kim razı gelir? Sırf bu yüzden okumanın insana katkıları saymakla bitmez.