Hoşça kalın
dostlarım benim
hoşça kalın!
Sizi canımda
canımın içinde,
kavgamı kafamda götürüyorum.
Hoşça kalın
dostlarım benim
hoşça kalın...
Resimlerdeki kuşlar gibi
dizilip üstüne kumsalın,
mendil sallamayın bana.
İstemez... Tek hecesiz elveda.
ÖLÜME YAKIN
Akşamüstüne doğru, kış vakti;
Bir hasta odasının penceresinde;
Yalnız bende değil yalnızlık hali;
Deniz de karanlık, gökyüzü de;
Bir acaip, kuşların hali.
Bakma fakirmişim, kimsesizmişim;
-Akşamüstüne doğru, kış vakti-
Benim de sevdalar geçti başımdan.
Şöhretmiş, kadınmış, para hırsıymış;
Zamanla anlıyor insan dünyayı.
Ölürüz diye üzülüyoruz?
Ne ettik, ne gördük şu fani dünyada
Kötülükten gayrı?
Ölünce kirlerimizden temizlenir,
Ölünce biz de iyi adam oluruz;
Şöhretmiş, kadınmış, para hırsıymış,
Hepsini unuturuz.
Orhan Veli Kanık
Bu başın ki bir menzile ermezse
Başı ulu kervan olsan fayda ne
Bir dilberin mekanına konmazsan
Hayaline mihman olsan fayda ne
Arabi Farisi dilin olmazsa
Bülbüle münasip gülün olmazsa
Ya da bir mesnette elin olmazsa
Dava ile sultan olsan fayda ne
Çekme bu dünyanın endişesini
Tamir eyle gönlün dört köşesini
Kem söz ile kırma kalp şişesini
Sonra dönüp derman olsan fayda ne
Ey Ruhsati Yaradan'ı zikreyle
Leyi ü nehar ol haline şükreyle
Geleceği sen gelmeden fikreyle
Sonra dönüp pişman olsan fayda ne
Âşık Ruhsatî
İnsan insan iken insanlığında,
Eğer zemin eğer sema sendedir,
kalma bu iklimin viranlığında,
Sa’y-i gayret eyle ihya sendedir.
İnsan isen fehmet cümle alemi,
İnsanların nerden gelir kelâmı,
Sen nerde ararsın levh i kalemi,
Ezelin tanısan künye sendedir.
İnsan insanlığın aşikar eder,..
İnsan marifetin bergüzar eder,
Biri yapar biri tarumar eder,
Gerek gerçek gerek riya sendedir,
Ölmeden evvel öl kabri burda gör,
Gir mizana tartıl seyri burda gör,
Gir mezara ol cinanı burda gör
Eğer ukba eğer dünya sendedir.
Sümman hak emrine inanmak lazım,
Haktan gayrısından usanmak lazım,
Bed haya işlerden utanmak lazım
Gah arlı gah arsız haya sendedir
Aşık Sümmani
Anılar defterinde gül yaprağı
Gibi unutuldum kurudum
Başıma düşmüş sevda ağı
Bir başıma tenhalarda kahroldum
Sen kimbilir, rüzgârlı eteklerinle
Kimbilir hangi iklimdesin, ben
Sensiz bu sessizlikle
Deli gibiyim sensiz
Bu sessizlikle
Ayrılıkla başım belada
Gözlerini çevir gözlerime
Yoksa sensiz bu sessizlikle
Deliler gibiyim
Sensiz bu sessizlikle