Siz herkesin onayladığı saygın bir alandasınız da, oradan Şebnem'e merhamet gösteriyor, onu bağışlıyor gibisiniz. Durduğunuz yerin doğru olduğundan nasıl bu kadar emin olabiliyorsunuz?
"İyi aile çocuğusunuz değil mi?"
"Siz de öyle değil misiniz?"
"Öyle olduğum için hayatımda kimse yok ya.(...) İyi aile çocuğu olunca yanmadan öğreniyorsunuz ateşten uzak durmayı"
Sarsılınca bir şeyler dökülüyor, benim de içimde bir şeyler döküldü. Anladım ki, ben hiç adım atmamışım. Hep olduğum yerde kalmışım; hep uysal, sakin, ciddi, hep kontrollü, hep bir sonraki adımı düşünen, düşüne düşüne atmaktan vazgeçen biriymişim.