Tapınmalarımızda işte böyle yanılırız. Üstün olan kendisine hayranlık duyanlarla alay eder, bazen de kalbinin derinliklerinde alay ettiklerine de iltifat eder.
Eğer ille de seçmek gerekiyorsa şeytan yerine Tanrı'ya inanmayı tercih ederim; iyilikle birleşmiş güç her zaman kötülüğün sunduğundan daha fazla kaynak sunar.
Dile gelmez bir sevinin ağına düştüm
Ve bir bir sıraladım hataları ardı sıra;
Kırdım, döktüm, yaktım...
Ve şimdi yargılanıyorum kendi vicdan davamda.
Dursun!
Sussun istiyorum kafamın içindeki şu cellat!
Haberi yok
Bir gün kendi başını yakacak.
Şimdi bir inziva lazım
Yüreği susturup
Aklı başa toplayacak.
M.D. 06.01.2024