Yerdeniz serisinin son kitabı ağlattı
Diğer kitaplara nazaran heyecan seviyesi hiç düşmedi. Okudukça bundan sonra ne olacak diye meraktan sayfaları içtiğim söylenebilir.
Batının batısına götüren bu kitap aslında ölümün ne kadar kıymetli bir olgu olduğunu gösteriyor. Yaratılışın ilk zamanlarında bir ve beraber olan insanlar ve ejderhalar arasındaki anlaşmazlık, ölümün hor görülüp sonsuz yaşama ulaşma çabaları ve nihayetinde Yerdenizde çıkan birtakım olumsuzluklar...
Kitapta en sevdiğim şey tüm karakterlerin bir araya gelip bir şeyleri düzeltme çabasıydı. (Karşıt fikirlerin de bir araya gelebilmesi uzun zamandır özlem duyduğum bir şey sanırım.) Ve ne olursa olsun sonunda herkesin gideceği yerin aynı olması beni oldukça sevindirdi. Çünkü Tenar ile Ged'in ayrılmasını kaldıramazdım. Sözün özü bir gün Öteki Rüzgar'da buluşmak dileğiyle...
Reklam
Ama Kargad Diyarı'ndaki insanların bildiği şeyi, yani öldükten sonra yeni bir bedenle yeniden geri gelineceğini, sönen lambanın aynı anda başka bir yerde, belki bir kadının rahminde, belki minik bir balığın yumurtasında ya da rüzgarda uçuşan bir otun tomurcuğunda yeniden alevleneceğini, eski yaşamını unutarak, yenisi için taptaze var olmak için, ebediyen art arda yaşamlara geri döneceğini o da biliyordu.
Büyüyle ilgilenenlere ve ilginç dünya arayanlara tavsiye edilir ancak zor bir seri olduğunu söylemeliyim!!!
Ursula K. Le Guin bizi kendi yarattığı dünyasında adalardan adalara tanıttığı farklı büyücülerle sürüklüyor. Birçok farklı karakterin bulunması okuyucuyu yorsa da serinin her kitabında baş kahraman olan Ged'le karşılaşınca insan mutlu olmuyor değil :)
Asıl okuma tarzımdan uzak olan bu serinin 5. Kitabı farklı hikayelerden oluşuyor fakat son hikaye son kitaba göz kırpıyor ;)
Elinize aldığınızda bırakmadığınız fakat bıraktığınızda tekrar elinize almadığınız bir kitap!!! Büyücülere saygılarımla...
Üzerinde bir hüzün vardı, sebebini bilmiyordu, sanki onun için çok kıymetliyken kaybettiği, ebediyen yitirdiği bir şeye duyulan bir özlem, acı. Buna alışıktı; birçok şeyi çok sevmişti ve çok şey kaybetmişti; ama bu hüzün o kadar büyüktü ki, sanki ona ait değildi.
Reklam