Şiddet içeren görüntülerle de pornografik bir ilişkimiz
var. Filmlerde ve bilgisayar oyunlarında kendimizi tümüyle kaptırıyoruz şiddet pornosuna. Şiddet pomosu da öldürmeyi bile acısız bir olay haline getiriyor. Bu görüntüler ağn kesici gibi iş görüyor. Bizi başkalarının acılarına duyarsız kılıyor
Acı duyuyorum o halde varım. Varoluş duygusunu da acıya borçluyuz. Acı ortadan kalktığında yerine koyacak bir şey ararız. Yapay olarak yaratılan acı buna çare olur. Macera sporları ve riskli
davranışlar kendi varlığından emin olma çabalarıdır. Böylelikle
palyatif toplum paradoksal bir şekilde aşırılıkçılann varlığına
yol açar. Acı kültürü yoksa barbarlık ortaya çıkar: "Anestezi altındaki bir toplumdaki insanlara canlılık hissi verebilmek için
giderek daha güçlü uyaranlar gerekir. kendini deneyimleyebilmeyi sağlayan uyaranlar olarak