Dini gruplarda benim grubumun, gerçek Tanrıya inanan tek grup olduğu ve bu nedenle benim Tanrımın tek gerçek tanrı olduğu diğer bütün grupların da yoldan çıkmış inançsızlardan oluştuğu varsayımıyla bu doyum kolayca sağlanır.
Biyolojik olarak ve yaşama (soyunu sürdürme) mücadelesi açısından insanın, kendine başkalarına olandan çok daha büyük bir önem yüklemesi gerekir. Bunu yapmadığı takdirde kendini başkalarına karşı savunacak, ihtiyaçları için çalışacak, yaşamı için savaşacak, başkalarınınkine karşı kendi hak iddialarını ortaya koyacak ilgi ve enerjiyi nerden bulacak?