Beraber nefret edebileceği insanları buldu. Fikirleri buldu.
Sesli bir şekilde söylemeye dahi cesaret edebileceği cüreti buldu.
İlk defa, günahkâr olan ben değilim diye düşündü.
Bu sefer, onlardı.
“İnsanlar akıllandıkça romantikleşti ve romantikleştikçe
aptallaştı. Kullanılmaya hazır birer maşalara ve
güdülmeye gönüllü birer koyun sürüsüne dönüştü.”