Dünyada halihazırda herkese yetecek çok az sevgi varken neden bütün sevgi bir fantezi için saçıp savrulsundu ki? Spinoza ve Einstein'ın çözümünü kurcalamak daha iyiydi: kafanı eğ, doğanın zarif yasalarına ve esrarına şapkanla selam ver ve yaşama işine devam et.
Başka neyimiz var ki? Varoluşun ve öz farkındalığın bu mucizevi kutsanmış mollalarından başka ne var ki? Eğer bir şeye saygı gösterilecek ve kutsanacaksa o şey bu olmalıydı- paha biçilemez varoluş armağanı.