Onlara göre, "canım" ve "sevgilim" lafları karşısındakine erkenden söylenemeyecek ölçüde mahrem olduğundan, çoğu çiftten farklı olarak bu tür aşk hitapları ile birbirlerinin duygularını etkilemeye çalışmadılar.
Sadece görmeyi tercih ettiklerine bakıyor ve hep en iyiyi görmeyi seçiyor, böylece dürtüsel olarak, herhangi bir çaba göstermeden bayağılıktan, kabalıktan azade kalıyordu.