"Fakat sürekli olarak tek bir korku beni esir alıyor..." Bir an tereddüt etti, sonra söyleyiverdi. "Öldükten sonra anlaşılacak bir filozof olduğuma dair böbürlenmeme rağmen, bir gün benim günümün de geleceğine kesin gözüyle bakmama rağmen, hatta sonrasızca yenidengeliş öğretime rağmen yalnız ölme düşüncesi yakamı bırakmıyor. Öldüğün zaman
günlerce hatta haftalarca -koku bir yabancının dikkatini çekinceye kadar- kimsenin seni bulmaması nasıl bir şeydir bilir misin? Kendimi yatıştırmaya çalışıyorum. En derin yalnızlığımın içinde kendi kendime konuşuyorum. Yine de çok yüksek sesle konuşmuyorum çünkü kendi sesimin boş yankısından korkuyorum."