Koca koca uçaklar, bir patlayış ta mahalleleri yerle bir eden bombalar yapıyorsunuz, öy leyse bir yandan da hazır evler üreten fabrikalar kurmak niye? Her gün harp için milyonlarca li r a harcanıyor, öbür yanda sağlık işleri, sanat çalışmaları, yoksullara yardım için kuruş ayrılmıyor.
Dünyanın başka ülkelerinde artan yiyecek maddele ri çürüyüp dururken biz niye burda açlıktan ölüyoruz?
Niye insanlar böylesine çılgın
Ben her dediğime "yaşa" diyecek dalkavuklar değil, arkadaş istiyorum; bana yüzüne güldüğüm için de ğil, şu yanımı bu yanımı , karakterimi beğendiği için bağlanan dostlar gerek. Çevremin bundan sonra ufalacağını biliyorum. Ne önemi var, yeter ki çevremde iki üç gerçek dost bulunsun.
Tanrıdan beni değiştirmesini diliyorum, nolur başka türlü bir insan ola yım da bari herkesin öf k esini üstüme çekmeyeyim. Bu da olacak gibi değil. N'apayım ben de böyle yaradılmı şım, biliyorum kötü insan da değilim, herkesi elimden geldiği kadar hoşnut etmeye çalışıyorum ama onlar an lamıyorlar. İşi alaya vuruyorum, çünkü onların beni ne kadar üzdüklerini göstermek istemiyorum
Eski köle avı gibi bir şey. Şakaya sığar şey değil. Yü reğim parça parça oluyor. Akşamları, karanlık bastık tan sonra dizi dizi görüyorum onları, yanlarında ağlayıp duran çocuklar, yürüyüp duruyorlar; nereye gittikleri bel li değil, başlarında o heriflerden dördü beşi, ite kaka on ları, yorgur ı luktan yerlere serilineeye dek güdüyorlar. Ne ihtiyar, ne bebek, ne gebe kadın, hasta; hiç dinledikleri yok. Hepsi bu ölüm yürüyüşüne sürükleniyor.