İnsan bir fikre, mezhebe taraftarlıkla karışırsa kendisine söylenen her şeyi doğru kabul eder. Yalanı doğrudan ayıramadığı için de davranışları yalanlarla şekillenir.
Öfke haklı ya da haksız, anlamlı ya da yararsız değildir. Öfke sadece vardır. "Öfkemde haklı mıyım?" Diye sormak, "susamaya hakkım var mı ki?" Ne de olsa daha bel dakika önce su içtim; demek ki susamaya hakkım yok. Zaten şu anda su içmeyeceksem, susamanın ne anlamı var?" demeye benzer.