Zübeyir
@Mathzuber
İÜ Psikoloji
Şu anda okuduğu kitap
...
Bunları, her şeyin "nasıl" işlediğiyle ilgilendiğımiz bir yaşta öğreniriz. "Neden?" diye soracak yaşa geldiğimizde bu kurallar sürekli kullanılmaktan zihinsel donanımımızın o kadar ayrılmaz bir parçası haline gelir ki artık olağan kabul edilir.
Gelişimi sırasında bireyin, ait olduğu türün evrimini tekrar yaşadığı iddia edilir. Bu ilke insan zekâsı için de kısmen geçerlidir. Matematik tarihinde "nasıl" her zaman "neden"den önce, konunun tekniği felsefesinden önce gelmiştir.
Reklam
Yaşamak nedir ?
Bir şaman öğretisi şöyle der:
"Doğada hiçbir şey kendisi için yaşamaz.
Nehirler kendi suyunu içemez.
Ağaçlar kendi meyvelerini yiyemez.
Güneş kendisi için ısıtmaz.
Ay kendisi için parlamaz.
Çiçekler kendileri için kokmaz.
Toprak kendisi için doğurmaz.
Rüzgar kendisi için esmez.
Bulutlar kendi yağmurlarından ıslanmaz.
"Doğanın anayasasında ilk madde şudur:
Her şey birbiri için yaşar. Birbiri için yaşamak, doğanın kanunudur.
Gençlik ile yaşlılık arasındaki temel fark, her zaman gençliğin hayatı, yaşlılığın ise ölümü görmesidir, yani gençliğin kısa bir geçmişe ve uzun bir geleceğe sahip olması, yaşlılıkta ise bunun tam tersinın olmasıdır: Elbette, insan yaşlandığında önünde sadece ölüm vardır: Ama insan genç ise önünde hayat vardır ve bunlardan hangisinin daha endişe verici olduğu ve bir bütün olarak hayatın, geride kalması önümüzde olmasından daha iyi olan bir şey olup olmadığı tartışılır: Vaiz kitabında şöyle der: "Ölüm günü, doğum gününden daha iyidir." Çok uzun bir hayat istemek, oldukça cesur bir istektir. Çünkü bir İspanyol atasözü de şöyle der: "Çok yaşayan bir kişi, çok da acı çekmiş demektir."
Birinin yalan söylediğinden şüphe ediliyorsa, buna inanmış gibi yapılmalıdır: Bunun üzerine cesaretlenir, daha büyük yalanlar söyler ve suçu ortaya çıkar. Buna karşın, saklamak istediği bir gerçeğin bir kısmını ağzından kaçırdığ fark edilirse; buna inanmamış gibi yapılmalı ve böylece, tün gerçeği söylemesi için kışkırtılmalıdır.
Reklam