Evreni düşünüyoruz, mesafe deli divane ediyor zihnimizi, sonsuza kadar gittikten sonra, ya daha sonra diyoruz, bir sonsuza kadar daha uzatıyoruz mesafeyi ve peki daha sonra diyoruz, farkında değiliz ama bedenimiz, varlığımızın kutusu olarak içindekinin kendini nasıl tehlikeli bir şekilde zorladığını anlıyor.