"Kimseyle konuşasım yok ama sana evdeki perdeleri bile anlatsım var.."Diyor ya şair
Bilmiyor, bir gün gelir insanının sesi de yorulur artık kimseye bir şey anlatmak için çabalamaz işte böyle zamanlarda anlar yük olur muyum? Dediği yere ait olmadığını kendini kısıtlamak zorunda hissettiği yere ait olmadığı anlatamadığı ve anlaşılamadığı yere ait olmadığını hasılı terbiye edemediği acıyı tahliye ede bilmeli insan mutluluk bazen vazgeçmektir..