Boş inançlar ile zavallı umutları incelik, duyarlık yerine koyan;
herkesin akıl edip de söylemeye utandığı şeyleri zeka, can sıkıntısını derin duygu, sarhoşluğu çılgınlık sayan;
değer biçmeye ve biçtirmeye bir türlü son veremeyen;
kabuksuz, kılıfsız, kendilerine ölü bir salyangozun kabuğunu yuva edinemeyen;
birlikte dolaşan ama birbirlerine dönüp bakmaya ürken;
ne durmayı ne hareket etmeyi bilen çaresiz tilkiler.
Birine, bir çocuğa ‘Ne akıllısın!’ demek korkunç bir şey. İnsanı ömrü billah sersem etmenin en etkin yolu…Böylece rahat ve sıradan şeyler yapabilme şansı tümüyle elinden alınmış olur.