Bazı şeyler orada kendi hallerinde duruyor ve keşfedilmeyi bekliyor, Amerika gibi. Bazı şeyleri de keşfetmemek daha iyi, bir dolabın arkasındaki ölü fare gibi.
Aslında baktığı her yerde iki farklı tip insan görebiliyordu: Mutlu, gülen, bağıran üniformalı askerler ve çizgili pijamaları içinde mutsuz, ağlayan, birçoğu sanki uyuyormuş gibi boşluğa bakan insanlar...
Kendilerini öldüreceklerini söyleyen, yaşamak istemediklerinden bahseden, tehditler savuran kimseler kolay kolay intihar etmezler. Onlar böylelikle olayları dramatize ederek, sıkıntılarını atarlar.