Şimdi sen arkandaki kalabalığa aldanıyorsun. Biz ikimiz, o kalabalığın içinde yapayalnız kaldık, kabullenmiyorsun. Gün geçtikçe eksiliyor yüreğin, fark etmiyorsun. İnsana yalnızlık da öğretilir sevgilim, sen acıyı hiç tanımıyorsun
Məncə Pars Kalkavan heç vaxt bir kalp kıran olmadı. Seri boyunca bunu heç görmədim, tamam az çox yerlərdə incitdiyi oldu ama o bir kalp kıran deyildi. Və ikinci kitab ilkinə görə o qədərdə bayıldığım olmadı. Ama İremin öldüyü yerdə çoox pis oldum. Livanında dediyi kimi, Çiçek ol İrem.