Ümran
@Mavisercee
Bütün insanlar aynı dilde gülümser.
112 PARAMEDİK
146 okur puanı
Aralık 2020 tarihinde katıldı
Benim dostumdun Gülsarı...
Puan vermedi·256 syf.·
2021 83. kitabı
‘Ünlü bir attın sen, Gülsarı. Benim dostumdun, Gülsarı. Seni her zaman anımsayacağım , Gülsarı...’
Gülsarı sahibi Tanabay’ı , onun içindeki sevgiyi, arkadaslığı, yaşam biçimini , acılarını, aşkını bize sunan aracı güzel at. Her ne kadar kitabın konusu atlarla ilgili olsa da Tanabay ve Tanabay gibi nicelerin yaşam biçimini öyle güzel sunmuş ki yazar. O zamanları, zorluğu, kıtlığı, Kırgız halkını ve geleneklerini daha geniş kapsamlı olarak ve bizide içine alarak çok güzel sunmuş Aytmatov. Kitabı okumama vesile olan atlara karşı olan ilgim oldu. Ne çok şey öğrendim... Bana farklı bir bakış açısı kattı. Kitapta atların bakımı , rahvan atlar( binek , koşu atları) iğdiş ve bukağı gibi çoğu kelimeler. Birde Gülsarı nın ; o güzel atın gözünden bizi yansıtıyor yazarımız. Öyle güzel yansıtıyor ki durup bir daha düşünmek gerekiyor insanlığımız üzerine. Söz konusu kendi çıkarlarımız olduğunda canlı veya cansız dilsiz çoğu varlığın üzerinde hakim kılıyoruz kendimizi. Atların sadık olduğu ve onların sahibine sevgisi bildiğimiz bir gerçek. Burda Gülsarı nın defalarca sahibine geri dönüşüne, onun hislerine ortak olmasına şahit oluyoruz. Öyle ki o an keşke Gülsarı da sizi duysa istiyorsunuz. Ve maalesef atlara yapılan bazı işlemler, onları sadece yarış vs gibi durumlarda kullanmak, sürekli kullanmak... Peki sevmek, o güzel yüzlerine bir kere bile dokunmak, onlarla konuşmak... Onlar ki en güzel dinleyiciler...
Ayrıca kitapta hayvancılığın zorluğuna çok güzel değiniliyor. Çoğumuz çobancılığın işleyişini zorluğunu bilmeyiz. Ama kitapta çok güzel değinilmiş. O soğuğu, kıtlığı ve hayvanların yaşaması için verilen mücadeleyi çok iyi öğreniyorsunuz. Ve o zamanın yaşam şartlarını , komünizmi farklı bir açıdan yansıtıyor yazar. Durup bir güzel düşünüp, onun yansıttıklarını benimsiyorsunuz.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Puan vermedi·416 syf.·
2021 69. kitabı
Ey insan! Bu kitabı sana ithaf ediyorum. Başının üstünden büyük bir rüzgar geçiyor. Yalancı bir fecir ile başlayan asır kararıyor ve sana tek ümit ışığı olarak en kudretli kaynağı Uranium’da değil, senin ruhunda sıkışmış maddeden koparak çıkardığın korkunç tahrip âletinin patlayışından yükselecek alevi bekliyor. Ey bahtsız! Tarihinin hiç bir devrinde kendine bu kadar yabancı, bu kadar hayran ve düşman olmadın. Labaratuarında aradığın, incelediğin , oyduğun, dibine indiğin, sırrını deştiğin her şey arasında yalnız ruhun yok.
Yalnızız Peyami Safa nın insan psikolojisi üzerine yazdığı; insanı , ruh tahlillerini, hal ve hareketlerini bilgi yüklü bir romanda birleştirdiği en olgun, en güzel eserlerindendir. Kitapta her farklı karakterde gerek kendimizi gerek çevremizi görüyoruz. Adeta kitap içersine girip, kitabın her sayfasının her cümlesinin yansıttığı psikolojiye bürünüyoruz. Hem öğretici hem düşündüren çok güzel bir eser. Öyle dolu ve öyle güzel ki açık bir zihinle ve yine yeniden mutlaka okunması gereken bir kitap.
Ayrıca kitapta Simeranya yı görüyoruz, Samim o düş ülkesini öyle güzel tasavvur etmiş ki bizde o düş ülkesini yaşıyoruz onunla. Ve Samim kitabın sevdiğim karakteri, her okuyanın üzerinde bambaşka etki bırakacaktır.
Puan vermedi·221 syf.·
2021 68. kitabı
Pal Sokağı Çocukları... Hepimizin çocukluğundan bir öykü. Çocukların dünyasını, minik kalplerindeki güzellikleri bize öyle güzel sunmuş ki yazar. Şu zamandan kopup bizi kendi çocukluğumuza, afacanlıklarımıza götürüyor. Yazarın bize vermek istediği en güzel mesaj günümüzün ve geleceğimizinde önemli bir sorunu. Çocukların çocuklarını geçirebilicekleri bir oyun alanları yok. Zamanın en sevilen oyunlarını bilmeyen, hiç oynayamayan eve hapis çocukluklar var! Şimdiki çocuklar, kirlenmeyi çok bilmeyen, bir sokak öteye bile korkarak giden , sürekli evde olup anne baba sevgisinde dahi mahrum; ellerinde akıllı telefonlar ile belki çoğu yetişkinin dahi bilmediği bir şekilde teknolojiye hakimler. Öyle ki artık oyunlar oynanmıyor, bağımlısı olunan teknolojik aletler çocukların tüm hayatını ele almış durumda. Sırf yemek yesin, sırf ağlamasın vs diye farkında olarak yada olmayarak kaybedilen nice çocukluklar var. Kesinlikle çok beğendiğim, insanın yüreğine dokunan bir kitap... İnceleme yapmama vesile olan durum bu kitabı çok geç fark etmiş olmam... Ve Nemecsek seni küçük güçlü afacan, cesur asker en sevdiğim kitap karakterlerinden birisin artık...
