Sen, komşu Tanrı, eğer senin bazen
uzun gecelerden birinde, çalarsam kapını,
pek duymadığım içindir, nefes verip aldığını
ve bilirim: Yalnızsın o koskoca mekânda.
Olursa bir şeye ihtiyacın, yok ki kimse yanında,
aranan ellerine bir bardak su sunacak:
Dinliyorum hep. Bir işaret ver bana.
Çok yakındayım sana
Bütün ''hazır olmamalar'', bütün ''zamana ihtiyacım varlar'' anlaşılabilir, ama sadece bir süre için. Gerçek şu ki, asla bir ''tamamen hazır olma'' söz konusu değildir, asla bir gerçekten ''doğru zaman'' yoktur. Bilinçdışına her inişte olduğu gibi, öyle bir zaman gelir ki, sadece en iyisi umularak burun sıkı sıkıya kapatılır ve en derin sulara atlanır