Sen ki güllerin tozunu alan cellat
Ölü yıldızlar bir anda yağdı
Tenin İlkyaz gibi sökün etti sonra
Yıkıldı av köşkü son hanedanlığın
Sözlerin Kara iklimini yaşadın, sen ki
İnancın yatağında kovulmuş kahin
Ödünç bir umutla nereye kadar sürer
Dağların haşmeti ve sabahın ıstırabı
Tek geçidini de kapattın intikamın
Kalanlara selam et, boşuna anlatma
İzi silinen yılları ve çabuk unut
Bahçelerin ve yolların ağyarını