Oturmuşuz bekliyoruz sevginin bizi bulmasını.. Leyla ile mecnunda ki İsmail abi gibi bize gelmekte olan ama aslında bize hiç gelmeyecek olan o sevgiyi taşıyan geminin geleceğini Ümit ederek el sallıyoruz her geçen gemiye ama bir tek bizim limana uğramadı ..
Gemiyi beklerken bir bardak çay verenimiz bile olmadı..
Mecnun olmak sadece bir insana has değildi bizde ..
Tüm insanlara mecnun olmak en güzeliydi ama tüm insanlığı geçtik bir insana mecnun olamadık bu hayatta ..
Ama hayat deyip geçemiyoruz nedense bilinmiyor ..
Her tarafımız bilinmezlikler ile çevrili..
Bu hayatta en çok ahh çekişlerimizi hep olric, milena ve Zeze çekti … onlarda sadece duydu cevap bile veremediler hep sustular sessiz kaldılar nedense .. Ahh ‘ larımız bile karşılıksız bu hayatta …. Maze…