Geçtiğin yollara döktüm gözyaşlarmı
Sen içinde yaşarken acını, ben etrafa savurdum
Elini kalbime götürüp varlığını yokladım
Çok denecek kadar azdın göğsümde
Gel, birkaç parça sen bırak bana
Anıları yaktım ben, kalanlarsa acılar oldu
Şimdi acınla kıvranırken, pişmanlıklar savuruyorum dört bir yana...
Güneşin doğuşuyla gelen sıcaklıktır,
Tenimi yakar, mazileri getirir aklıma
Bir ağlamaktır şimdi bu gelen
Gecelerden daha karanlık
Gündüzlerden daha yakıcıdır
Boğazıma düğümleniverir aniden
Sözcükler, varamaz dilime
Kalemden kâğıda doğru akıverir
Gözyaşlarımla beraber...
-Mazı