M

Elimi beş yerinden dağladı beş parmağın Bağrımda da yanmadık bir yer bırakmadan git Bir yarın göçtüğünü çöktüğünü bir dağın Görmemek istiyorsan ardına bakmadan git Yavrusunun yoluna dalan bir dul bakışı Andırıyor ışıksız evinde pencereler Biraz yeşermek için beklesin artık kışı Çağlayan siz yamaçlar suyu dinmiş dereler Bir Sarı yaprak gibi düştü gönlüm yoluna Buğulu gözlerimden geçmediğin gün olmaz Benim kadar titremez hiç bir yiğit oğluna Hiçbir ana kızına bu kadar düşkün olmaz Bin fersahtan duyarım kiminle gülüştüğünü Alnından öz kardeşin öpse ben irkilirim Değil yalnız ardına kimlerin düştüğünü Kimlerin rüyasına girdiğini bilirim ... F.N.Ç ( çok severim )
Şiir
Etimoloji Defteri
Mücellit Nedir ?
31 Mart 1918 🇦🇿🇹🇷
Yalnızlık insana çok şey öğretirmiş sen gitme ben cahil kalayım. (Nazım Hikmet Ran)