Sunay Akın diyor ki, "Gelişmiş, uygar ülkelerde oyuncaklar çocuklara hayalleri güçlensin diye alınırken, geri kalan ülkelerde oyalansın diye verilir. Oyuncakları çocuklarına hayalleri büyüsün diye alan ülkeler dünya yönetiminde söz sahibi olurlarken, oyuncakların önemini anlayamayan, küçümseyen toplumlar onların kapılarında oyalanmaya mahkumdur.
70 yıl önce çocuk hayatın içine bu kadar değersiz görülüyordu. Sonra yavaş yavaş ailenin içine bir birey olarak yerini aldı. Şu günlerde ise birey olmanın tadı biraz kaçtı gibi. Pek çok aileyi, anne babalar değil çocuklar yönetiyor. Öyle aileler var ki, ebeveynler ipleri çocukların ellerinde dolaşıp duran kuklalar gibi. Onlar ne isterse o oluyor, onlar nereye gitmek isterse oraya gidiliyor, evde ne pişireceğini, televizyonda ne izleneceğine çocuklar karar veriyor.