Tahammülhissizleşiyorum

Tahammülhissizleşiyorum
@Mddsky00
Herkes mahçuptur, kalbine karşı. Yaralı bir nîdayız yaşadığımız şu cihânda... İbrahim gönlümü put sanıp kıran kim. Tanrının ölü olmadığını, sadece sarhoş olduğunu düşünmeyi tercih ederim.
Ilahiyat
Yüksek Lisans
481 okur puanı
Kasım 2019 tarihinde katıldı
Bir veda busesi konar en karanlık gecenin şafağına Güz yaprakları gibi savrulduğumuz bu cihanda Tüm ümitler kışa dönüyor yüzünü Kimi tohumunu bahara saklıyor, kimi de ölümün sessiz soğuğuna bırakıyor kendini Kiminin penceresi, kimininse gözleri buğulanıyor Ve en nihayetinde herkes bir yalnızlığı yaşıyor içinde, Kimi tek kişilik kimi çift kişilik bir yalnızlığı barındırıyor içinde Yastığın soğuk yüzü şahit oluyor dökülen gözyaşlarına Sıcak, sessiz ve kimsesiz Anılar bir bir geçiyor gözlerin önünde tıpkı mevsimler gibi Bir masa bir sandalye bir kişi bir yaşam ve Anılar kalıyor geriye, bir de anılmaması gerekenler...
Reklam
Şüphe ne büyük azapmış, yaşayana.
Odamdaki rutubet kokusu yayıldı hayatıma Camları kırık kalbimde, Anıların küf kokusu var içimde... Yalnızlığın rengiyle tanıştım Acizliğimle sığındım kalbime Kalbimde yabancıydı kendime İnceldiği yerde kopardım tüm umutları Yeni bir kadın yarattım kendimden Kendi içimdeki yabancılarla tanıştım aynada Hangi ben, beni gösteriyordu ki Kaç kadın doğurdum kaç kadın öldürdüm içimde Bazen anneydim kendime şefkatli Bazen cellattım içimdeki çocuğa Acizdim Acizliğimle sığındım
Bilseydim renklerin bu kadar nankör olduğunu sever miydim Göğün maviliğini, ağaçların yeşilliğini Kaybolup gider miydim renklerin içinde Umudun tüm rengi içinde umutsuzluğun karalığına bağlar mıydım kendimi En güzel duygular içinde en renksiz hayatı seçer miydi ellerim Ruhumu teslim ettiğim renklerin içinde gökkuşağı aradım Sonrası yok, sonrası renksiz hayatımda Umudun ne renk olduğunu unuttum...
Renkler soluyor gözümün önünde, sonbaharı yaşıyorum içimde Tek tek dökülüyor yapraklar; sevgiler, dostluklar, aşklar, ihanetler... Silik yüzleri tamamlamaya çalışıyorum zihnimde Hepsi yabancıydı gözlerime Oturdum bir aynanın önüne Tanıdığım yüzler içinde, tanımadığım duyguları hissetmeye çalıştım Hangi ayna gerçek duyguları, gerçek yüzleri gösterebilirdi ki Hangi ayna ruhumuzu gösterebilirdi Bir aynalar kalıyor bir ben kalıyorum bu sonbaharın içinde...
Reklam