Bu kitabı elime alırkenki hayatımla bitirirkenki hayatım arasındaki uçurum...
Aşkla ilgili olan hiçbir kitabı okumayacağım artık, o kadar çok acı çekiyorum ki, o karakterin haleti ruhiyesi bana geçiyor, aşk acısı çekiyorum. Bu tarz kitaplar okumak çok tehlikeli, yolu kitaptan geçmeyen ya da gerçekten sevmeyen birine denk geldiğinizde müthiş bir hayal kırıklığı yaşıyorsunuz.
Kardeşinin mutsuzluğunu gördüğün hâlde, onu o kahrolası evlilikten kurtarmak yerine, onun, kocasını sevdiği yalanına inandırdın. Kitapta çıkardığım bir sonuç var ki, zamanla bu fikrim kendini daha farklı bir fikre bırakır mı bilmiyorum. Evlenen kişinin ailesiyle aynı evde kalması, birbirlerine söylemesi gereken sözleri aracı olarak evin en güçsüzüne söyletmeleri, ailenin ortaklaşa yaptığı bir cinayettir, bana göre. İkbalin durumunu bile bile susman, kocasının ona bağırdığını duyduğun hâlde engel olmaman... Belki de ikbale yapılanlar karşısında realist bir tutum sergilemeye zorlanman, aşkın için romantik bir havaya bürünmenle aynı kefede. Belki de ikbale reva görülen hayatı yaşamadığı ve acı çektiği için, acısının gölgesi düştü üstüne ve sen de umduğunu bulamadın, bir evde iki cansız bir canlı ruhsuz ceset çıktı.
Yazar aşırı uzun yazıyor betimlemeleri, bir yerden sonra okumakta zorluk çekiliyor.