Tahammülhissizleşiyorum
@Mddsky00
Herkes mahçuptur, kalbine karşı.
Yaralı bir nîdayız yaşadığımız şu cihânda...
İbrahim gönlümü put sanıp kıran kim.
Tanrının ölü olmadığını, sadece sarhoş olduğunu düşünmeyi tercih ederim.
Bir şehrin yalnızlığı kaldı yüreğimde
Ayaz vurdu içimde açan çiçeğe, baharıma
Gittiğin günün takviminde kaldı yüreğim
Aynı duygular içinde debelendi ruhum
Bir yası yaşadım içimde
Ne eksildi günler takvimimden
Ne hatıralar eskidi yüreğimde
Yalnızlığı pekiştirdim hüzünle
Bölüştüm içimdeki karanlıkları geceyle
Hatırlar yeterdi unutmama
Soğuk bir hançer gibi yaralayan ihanetine
Gitme kal diyecek kelimeler kalmadı içimde
Peşinden gelecek mecal yok dizlerimde
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Duymayı en çok istediği ses, yankılanıyordu evinin duvarlarında
Sevdiği kadının sesi yankılanırken, kırdığı bir başka kadının çığlıklarını duyabilir miydi
Kalbini, acısını hissedebilir miydi
Vicdanını susturabilir miydi?
En savunmasız anlarda, aklına gelmez miydi
Anılar, sadece yalnız hissettiğinde hatırlanmaz mıydı
Sevilmediğini düşündüğü anda, onu seveni hatırlamaz mıydı
Peki ya
Mutluyken
İnsan mutluyken neden hatırlamaz?
Hep tercihler sebep olur; mutluluğa, mutsuzluğa
Tercihler birinin geleceğiyken, birinin felaketi olabiliyordu
Mutluluk birine hayatı sunarken, diğerine haram kılınabiliyordu
Acıyı bölüşemeyen iki farklı yürek, aynı ateşte yanabilir miydi?
Birinin ateşi, diğerinin yüreğini soğutabilir miydi
İhanetin o soğuk tarafı, başkasının yüreğini ısıtabilir miydi?
İhanet eden, sadakati bir gözde, bir çift sözde bulabilir miydi?
Umrumda olan yaşlarda umrumda olmayan insanlar ve aynı zamanda umrumda olmayan yaşlarımda umrumda olan insanlar. Yaş aldıkça hayattan, insanlardan soğuyor, hayata bağlanıyorum..
Farklı dünyaları tanımadan farkı anlayamaz insan. Önce kendini tanımalı, sonra evreni ve en son insanları.