Ağaçları yontarsanız geriye taşlar kalır
Birinci taş hiç uzağımda değildi
Uzansam dokunurdum yanaklarına
Hepsi acemi ve çocuksuydu
Ellerim kan görüyor musun
İkinci taş kaskatı kesilmişti karşımda
Dokundum uyandıramadım rüyalarından
Dedi tam yüz kulak kestim
Deştim karnını karıncanın
Kalbim kapkara oysa onlarda bir can
Üçüncü taş başucumda
Kini dokumuştu tezgâhlarda
Dedi otuz dört turnanın döşüne yağdırdım öfkemi
Oydum gözlerini parçalara ayırdım gövdelerini
Kalbimde kalmadı hiç vicdan
Koro:
Bilmediğimiz diyarlara
Tanımadığımız insanlara
Acımadığımız topraklara
Yoksul analara
Ölüm ölüm ne güzel ölüm