Batan güneşin son ışınları bir an için parlayan
yüzünü hafifçe okşadı. Ben nefesim kesilerek
onu dinlerken güneş tümüyle battı ve ışıklar,
karanlık basınca sokaktaki oyunlarını bitirmek
zorunda kalan çocuklar gibi gönülsüzce yüzünü
terk etti.
İnsanlar hakkındaki yargıları kendine saklamak sonsuz bir umuttur bence. Babamın bilgiççe söylediği ve benim de bilgiççe onayladığım şu sözünü unutmaktan halen korku duyarım: bazı temel incelikler dünyaya adaletsiz dağıtılmıştır.
Daha genç ve kırılgan olduğum yaşlarda babam ömrüm boyunca aklımdan çıkmayacak bir öğüt vermişti bana.
“Birini eleştirmeye kalkıştığında” demişti,
“herkesin senin ayrıcalıklarına sahip olmadığını
hatırla.”