"Bir insanın elinden ömür boyu inandığı yalanları alırsanız, onun sahte mutluluğunu da çalmış olursunuz." diyor, Henrik Ibsen. İnsan bazen mutlu olabilmek için kendini kandırır ve bir yalana tutunur. Ancak tüm hayatını kendi egosu üzerine inşa ederse, içindeki firavunluk eğilimine yenik düşer. Firavun, kendi benliğine perestiş eden kişidir ve hepimizde bir Firavunluk istidadı var.
Hepimizin zayıf anları olur, ağlayabildiğimiz için çok şanslıyız, gözyaşları bizi çoğu kez huzura kavuşturur, ağlayamadığımız zaman ölecek gibi oluruz, dedi,