Arsızlaşıyoruz büyüdükçe.Alışıyoruz her şeye. Ölüme, hasrete, acıya aynada değiştiğini izlediğimiz kendimize. En çok da gidişlere. Hayatımıza farklı farklı insanlar gelip gidiyor. Kiminin yokluğunu bile hissetmezken,kimiyle yillarca zihnimizde yaşıyoruz. İşte onlar en büyük imtihanımız oluyor..