Ötekiler olayların gidişatını izliyorlardı, bense hayır. Kim kazanacakmış? Kim kaybedecekmiş? Umurumda değildi. Başkalarının savaşının patladığı anda ben kendiminkinde yenilmiştim.
Bana hep böyle olur. Kelimelerin tadını unutacak kadar uzun süre susarım ve birden bent yıkılır, içimde ne varsa, tuttuğum ne varsa boşaltırım, bitmez tükenmez bir gevezelik başlar; daha çenemi kapamadan pişman olmuşumdur bile.
Onunla yollarımız, dünyayı uyandırmak ve önünde yeni bir yön çizmek için ayakları Doğu’ya basan, bakışları Batı’ya dönük birtakım olağanüstü adamlar, devrimciler lazım geldiğini söylediğinde ayrılırdı.