Bir şey değişecek mi? Köleler hürleşecek mi? Dilenciler yiyecek bir lokma bulacak mı? Adalet yerine gelecek mi? Galiba bizde, insanlıkta bir kötülük var. Güven bunu inkar ediyor. Bunun üzerinden atlıyor. Bu derin uçurumdan atlıyor. Ama uçurum orada. Ve yaptığımız her şey sonunda kötülüğe hizmet ediyor çünkü biz kötüyüz. Açgözlülük ve zulüm. Dünyaya bakıyorum, buradaki ormanlara ve dağa, gökyüzüne her şey yerli yerinde, olması gerektiği gibi. Ama biz öyle değiliz. İnsanlar değil. Biz hatalıyız. Yanlış yapıyoruz. Hiç yanlış yapan hayvan yok. Nasıl yapsınlar? Ama biz yapabiliriz ve yapıyoruz. Ve hiç durmuyoruz.
Ursula K. Le Guın gene şaşırtmadı ve ondan beklenen gibi harika bir kitap yazdı. Her bir kitabının ayrı ayrı aşığı olduğum bu serinin bu kitabına tek kelimeyle bayıldım. Yerdeniz'de merak ettiğim hikayeler vardı ve bunları öğrenmiş oldum. İlk önce Roke'daki okulun nasıl kurulduğunu merak etmiş ve tatmin edici bir hikaye okumuştum. Medra ile birlikte heyecanlandım onunla ağladım diyebilirim ama en baştaki hikayeden Roke'un bu raddeye nasıl geldiği çok büyük bir gizemdi benim için ve kitabın sonuna kadar o merak beni yedi bitirdi. Sonunda efsanevi bir hikaye ile bitti ve 6. kitabı için kendimi durdurmadığımı hissettim. Mükemmel bir kitaptı. Kafamdaki çoğu soru işareti gitti. Ogion'u tekrar hatırlamak beni mutlu etti ve o dillere destan zelzeleyi nasıl durduğunu öğrenmek beni sevindirdi. Her kitapta olduğu gibi kendisine, karakterine ve duruşuna hayran olduğum insanlar vardı ve son kitabında da bunları görmeyi bekliyorum. Öteki Rüzgar'da görüşmek üzere...
Yerdeniz ÖyküleriUrsula K. Le Guin · Metis Yayınları · 20202,150 okunma