Niçin bir kızın alnına daha annesinin karnındayken mutlu olmak yazılıyor da; ötekini, yaşı dolunca “Bundan böyle başının çaresine kendin bak,” diyerek öksüzler yurdundan çıkarıyorlar? Gerçekten, çoğunlukla Keloğlan’ın payına düşer mutluluk. O dedesinden kalan mirasın üzerine yan gelir yatar, yer içer eğlenir. Berikinin de ağzı sulanır. “Ancak buna layıksın sen!” derler ona. Gerçi günahtır böyle düşünmek, ama ne yapayım, elimde değil anacığım.