Merve Çavuş Baltacı

Çiftçiler içini döker toprağa onun cömert sessizliğini toplarlar, göz döker, bulut toplarım söz döker, mavi toplarım

Reklam

Merve Çavuş Baltacı

hem gül de biriktirdiği yok kimsenin kimseye

Gözlerini anlıyorum henüz bağışlayabileceği gözleriyle çarpışmadı kimsenin; gözlerimizi uzaklıklar değil ki yalnız göze alamadığımız yakınlıklar da acıtır, ve gözleri ancak gözler bağışlayabilir, öyle acıyor ki gözlerim kim bağışlayacak, sis değil, uykusuzluk değil, iki uzak şehir gibi ayrılıktan kavuşmuyor gözlerim: Biri hepimizle göz göze gibi hâlâ uykusuz, biri sis içinde kirpiklerine kadar açık, bu sessizliği kim bıraktıysa, göremiyorum konuşkan gözlerinde tek sözcük bile, gözlerimiz birbirine değmiyor gecenin iki şehrinde Kimsenin kimseye gözü değmiyorsa, şiir niye?

Sayfa 214·Kitabı okudu

Takip Önerileri

Merve Çavuş Baltacı

Yıldızlarla dolu olabilir mi seninle beraber bakmadığımız gökyüzü?

Merve Çavuş Baltacı

Kadın deniz, adam ada, hem bütün adalar kadınla ıssız hem adam kadının ortasında tenha, bir kuğu bile bir kez olsun kendi etrafında kirlenmeden dönemiyorsa bu dünyada neyi yazacaksın sevgilim, yaz!