"Maria" diye fısıldadım. "Nasıl oluyor da bir insan diğer bir insanı bu kadar çok mesut edebiliyor?... insanın içinde ne müthiş kuvvetlerin saklı olması lazım! "
Onu kolundan tutup, bir kanepeye otururken veya sırtına ince bir hırka bırakırken, hayatımı bir başka insana vakfetmiş olmanın nihayetsiz saadetini duyuyordum.