Benlik sevgisinin ve insandaki bu benin mahiyeti sadece kendini sevip kendini düşünmektir.fakat elden ne gelir? Sevdiği şeyin,yani benliğin zaaflarla ve sefaletle dolu olmasını engelleyemez. Büyük olmak ister ama kendi küçüklüğünü görür;mutlu olmak ister ama kendi zavalliginin görür; kusursuz olmak ister ama ama kendini kusurlarla görür. İnsanların saygı ve sevgisine Mazhar olmak ister ama kusurlarının sadece,insanların hoşnutsuzluk ve hoşgörüsünü hak ettiğini görür.kendisi içinde bulduğu bu rahatsızlık,hayal edebilecek en adaletsiz,en canı tutkuları doğurur. Çünkü benlik kabahatleri konusunda kendini ikna ve ihtar eden bu hakikate karşı,amansız bir nefret beslemeye başlar.
Pascal düşünceler