Nazım
@Mefisto13
Duydum yağmurların gövdemden ağdını.
Ben başkasıdır.
Gülüşünde bin yıllık hasret var saklayamazsın.
Şu anda okuduğu kitap
Bir yandan aydınlanma rasyonalizminin,diğer yandan dinsel gelenekler ile demokrasi talebinin kıskacı altında,bugün dünyayı nasıl düşünmeli? Doğu'da ve batıda bilinci mesken tutan varlık halleri neler ? Uygarlıkları karşı karşıya getirmeyen siyasi önyargılarla şekillenmiş kafa karisikliklarina son veren ve dünyayla ilişkimizde meydana gelmiş değişimleri sorgulayan yeni bir düşünce biçimi...
Kitapta doğu batı ilişkini düşüncesinin odağına yerleştirmiş bir düşünürün entelektüel yolculuğundan kesitler bulacaksınız.
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
renata salecl tarafından yazılan mükemmel bir kitap.
seçmek bizi niçin kaygılandırır?
başkalarının gözüyle seçmek
aşk seçimleri
çocuk sahibi olmak ya da olmamak
mecburi seçim
sonuç: utanç ve toplumsal değişimin eksikliği gibi bölümlerden oluşuyor. sonunda da ek okumalar öneriliyor.
içinde yaşadığımız modern kapitalist toplumun seçme eylemi üzerindeki etkisi eleştirilirken, tüketim tercihleri ile başlayarak hayatta karşılaşılan zor seçimleri rasyonel ve irrasyonel olarak yalın bir dille ele alıyor.
kitap genel olarak seçim yapma konusunda duyulan kaygı üzerinde duruyor. insanlar ideal seçimleri yapmak isterken, başkalarının bu seçimler hakkında düşüncelerini merak etmekte ve bu seçimleri yaparken de aslında özgür bir seçim yapıp yapmadıkları konusunda kaygı duyuyor. insan tüketeceği ürünleri seçerken belirli sınırlar çerçevesinde özgür olsa da, parçası olduğu sistemi seçme konusunda özgür olmak bir yana seçme şansı dahi olmayabiliyor. seçim yapılacak olasılıkların çokluğu bir yana kaybetme korkusu da seçme eylemini zorlaştırıyor.
"aralarında seçim yapılacak seçeneklerin sayısı bu kadar fazlayken, seçmek bu kadar bunaltıcı ve yanlış seçim yapmanın sorumluluğu bu kadar kaygı uyandırıcı görünürken, kararsızlığa saplanıp kalmak, seçimin doğurabileceği olası pişmanlık ve hayal kırıklığına karşı bir koruma sağlıyor sanki."
adam phillips adem ve havva'dan başlayarak yasa, yasak, arzu ve haz üzerine sorgulamalar yaparak psikanalizin dinlerin otoritelerin ve aslında hiçbirimizin pek de ilgilenmediği yasaklanmamış olabilecek hazlara bakışımızı yöneltir. yasaklanana öyle odaklanır ve arzu duyarız ki tek isteğimiz haline gelir. halbuki bu bir tür haz hiyerarşisi yaratmak demektir. oysa haz neyin değerli değersiz olduğunu ölçmekten ziyade bir haz çeşitliliği olarak yaşamı zenginliği içinde görebilmek demek olabilir. bunu ise en iyi çocuklar bilir. yetişkinler üstbenlerinin kölesi olmuş kendi içinde bölünmüş ve yasak olana göz dikerek kendi kendini daraltmış, köreltmişken çocuklar arkadaşlık, oyun, şefkat, hayal gücü, bir şeye tüm dikkatini verebilme keyfi gibi yasak olmayan birçok haz yaşarlar. dolayısıyla yasaklayıcı ahlakın dışında acaba yasak olmayan bir ahlak var mıdır, mümkün müdür, arzudan doğan esinlenen bir ahlak olabilir mi? dünyayı istemenin başka birçok çeşidini keşfedemez miyiz? diye sorar ve yasaklanmamış en güzel arzulardan biri olarak birbirine eşlik etmek eşdeyişle sosyalleşmek hazzı ile bizi bu soruları düşünerek kendi kişisel tarihimiz ile baş başa bırakır.
" bencillik, kişinin dilediği gibi yaşaması değil, başkalarından kendi istediği gibi yaşamalarını talep etmektir. bencil olmamak da başka insanların hayatlarına ilişmemek, onlara müdahale etmemektir. ..insanın kendine ait düşünceleri olması bencillik değildir. kendi düşünceleri olmayan insan hiç düşünmüyor demektir. insanın komşusundan kendisi gibi düşünmesini, kendisiyle aynı görüşe sahip olmasını istemesi son derece bencil bir davranıştır."
"insanın kişisel tarihi, başka ne olursa olsun, insanın itaatinin tarihçesidir. herkes açısından geçmişe dönük soru sorma daima, neye razı geldiğimiz, neye boyun eğmek zorunda
nurdan gürbilek in, 2001 yılında ilk baskısını metis yayınlarından yapmış olan, daha önce çeşitli yerlerde yayımlanan denemelerini topladığı kitabı.
birlik olmaktan birey olmaya, toplum için istenenlerin birey için istenmeye başlamasına, bir arzu toplumuna dönüşmemize dair önemli anları not düşen kitap, sadece verdiği örneklerle değil, dipnotları için bile okunmaya değer.
kitaptaki başlıklar ve değinilen konular ise şöyle:
a. ben de isterem
orhan gencebay'ın tevekkülü tavsiye eden, bu dünyada asla kavuşulamayacak bir sevgiliye yazılmış, "istemem namertten bir yudum çare" anabaşlıklı şarkılarından hareketle 70 li yıllardaki toplumsal ruh halinden sonra, 80 lere gelindiğinde nasıl da ibrahim tatlıses gibi "ben de isterem"ci olunduğu ve tevekkülden ya da bu dünyada giderilemeyeceğine inanılan arzulardan, nasıl da dünyevi ve acilen doyurulması gereken zevklere geçtiğimiz...
b. yabancının ölümü
70 lerde çıplaklığıyla göz önünde olan feri cansel in, sevgilisi tarafından kurşunlanarak öldürülmesinin ardından gazetelerde çıkan morg resimleri ile açılan yazıda, toplum olarak ölüme nasıl yabancılaştırıldığımız ya da dönemsel olarak ölüm haberlerinin hangi politik ortamlarda, gazetelerin baş sayfalarında yer aldığından bahsediliyor. türk ve yabancı toplumların ölüm karşısındaki tepkilerinde, yıllar içinde nasıl bir değişim olduğundan bahseden yazı, yahya kemal in, tanpınar ın ve hatta oğuz atay ın da söylediği gibi, hayatımızın bu kadar içindeyken, her köşebaşında bir mezarlık varken, en güzel köşeleri ölüler mesken edinmişken; ölümün artık evden uzak, hayatla ilgisiz bir hale getirildiğine değiniyor.
c. acıların çocuğu
kartpostalcılarda sık sık gördüğümüz ağlayan çocuk resmini başlık edinen yazı, bir dönem ayşecik, sezerciklerin filmlerinde hayat bulan "zor duruma
“yarının daha sıcak olmayacağını” bile bile elinde kibrit, yakacak odun yokken yangın çıkartmaya kalkan karakterlerin kitabı. bitmek bilmeyen savaşlar, sanayi devrimi, bunun yanı sıra gelişmekte olan bilimle tanrı’nın öldürülmesi gibi konular insanları dibi görünmeyen bir kuyuya itmiştir: öze ulaşmak. tohumdan ne çıkacağı bellidir; fakat insan böyle değildir. o, istediği olabilir, kendi kendini seçebilir. insandır o, ama asıl soru hangi insan olduğudur. bütün hayatı arayışla geçmiş bir adamın, samuel beckett’in bu kitabında, 20. yüzyılda, özüne ulaşmaya çalışan, bu bireyselleşme sürecinde eylemsizliğini koruyan, sorgulayan ve şüphe eden insanlardan çıkar karşımıza. “bekleme”nin anlamı vardır onlar için. sadece beklerler; serim, düğüm, çözüm bölümlerinden yoksun, olay(cık) bile olamayan, kendini yineleyen zamanın içinde kaybolup giderler.
absürd tiyatro: “gerçek bakanın gözündedir.” artık. nitekim herkese ulaşan tek bir mesaj içermez bu kitap. düşünüp sorgularız. tıpkı zıtlıklarıyla birbirlerini vurgulayan, bir yandan da sorgulayan estragon’la vladimir’in yaptığı gibi. ikisi farklı kutupları temsil etmektedir. saf, zayıf, hayalperest ve unutkan estragon’a karşın; gerçekçi, güçlü ve akıllı vladimir. bekliyorlar… bunun farkındadır vladimir, bilinçlidir. hatta bekledikleri süre boyunca da neler olabileceğini bilmektedir:
“vladimir: bekliyoruz. sıkılıyoruz. (elini kaldırır.) hayır itiraz etme, sıkıntıdan patlayacağız, inkâr edemeyiz bunu. güzel. peki. bir değişiklik oluverince ne yapıyoruz? fırsatı kaçırıyoruz. hadi işe koyulalım birazdan her şey bitecek ve biz yeniden yalnız kalacağız, hiçliğin orta yerinde.”
hepimiz bir şeyleri umarak yaşarız, ilerde ne olacağımızı da az çok tahmin ederiz. beklerken bir sürü fırsatı kaçırabiliriz de, elde etmek istediğimiz şeylere
