Belki de tüpü yanlış yerleştirmiştim? Konumunu değiştirip tekrar baktım. Artık hiç şüphe yoktu. Benim DNA’m, diğer öğrencilerin DNA’sına hiç benzemiyordu.
“Yaşadığın hayat bu Mafalda. Her gün, genç de olsan yaşlı da olsan, bu iki yaşın arasında, şimdi burada da olsan hayatın bu. Boyun uzayana, on sekiz ya da otuz yaşına gelene kadar hayatı erteleyemezsin. Hayal kurmak için de bekleyemezsin. Bunu şimdi, sahip olduğun şeyleri kullanarak yapmalısın.”