Orucun şifa saçan ellerinde müslümanın kalbi onarıla onarıla, ramazan hilali büyüdükçe nefsin hilali küçüle küçüle, öyle bir geceye gelinir ki, nefs, başına, dünya kirlerini yıkayıp alıp götüren sıcak suların döküldüğü bir ölüye yaklaşır. Onu yıkayan meleklerin dünyamıza indiği gecedir Kadir Gecesi.
Oruç, öyle bir ruh kalıbıdır ki, her gün, ortalığın ilk ağardığı vakitten ilk karardığı vakte kadar, içimizi oraya yerleştiririz; orada ruh bir biçim alacak; bir öz kazanacak, billurlaşacak; yıkanacak, canlanacaktır. Gece dinlenecek; bir gün sonra yine aynı çerçeveye girecek; böyle böyle bir ay sonunda yepyeni ve taptaze bir insan yüreği, ruhu ve vücudu olacaktır mü'minin yüreği.
“İçinizden en çok sevdiğim ve kıyamet günü bana en yakın mesafede bulunacak kimseler, iyi huylu, etrafıyla uyumlu, kendisi başkalarıyla, başkaları da kendisiyle iyi geçinenlerinizdir. ”
Tirmizî, Birr 71