"Birçok kişi ölümden korkuyor ve bunun başlarına gelebilecek en büyük felaket olduğunu düşünüyor: oysa ne dediklerini hiç bilmiyorlar. Ölüm tükenmiş bir bedenin çözülüşüdür. Bir beden yeteri kadar geliştiğinde nasıl anne rahminden ayrılıyorsa bir ruh da mükemmeliyyete ulaştığında bedenden ayrılır"
Kendime karşı tamamen dürüst olmam gerekirse, hayatta benim bildiğimden daha fazlası olabilir mi diye yıllardır sorguluyordum. Hayat kötü olduğundan değildi bu. Elbette zaman zaman bunaltıcı oluyordu, özellikle son zamanlarda daha bunaltıcıydı ama düzgün bir işim ve iyi bir arkadaşlarım vardı. Hayat fena değildi, hatta iyiydi.Yine de zihnimin arka planında, tam olarak izah edemediğim bir his vardı..