Kendimizi tanımak...Ruhumuzun mahzenlerinde bizden habersiz yaşayan bir alay misafir var.Berhanenin bazen bir,bazen birkaç odası aydınlık.Işık binanın üst katlarında.Kendini tanımak.Kendini,yani eriyeni,dağılanı,dumanlaşanı.Sen acıların,utançlarinla aynısın.Rüyaların,hayallerin,dileklerinle bir başkası.
"Söz suskunluğun yükünü alır, o yüzden insan kendi sesini duyduğu, kendi şarkısını bulduğu anda suskun umarsızlığın zırhını gelmeli ve kendi şarkısını şakımalı."