"Karanlık basacak diye gündüzü, şafak sökecek diye geceyi kaybediyorlar.Seneca böyle demiş. Korku ve kaygılar yüzünden 'şimdi' elimizden kaçıp gidiyor. Oysa hayat şimdide çiçek açar. İçinde yaşadığımız her ân bize bir şey söyler. Dur da kulak ver..."
Onu kırmış olmalı yaşamında birisi.
Dinledikçe susması, düşündükçe susması...
Tek başına iki kişi olmuş kendisiyle gölgesi,
Heykelini yontuyor yalnızlığın ustası.
Özdemir Asaf
“Günün birinde son yemeğini yiyip, son çiçeğini koklayıp, bir arkadaşına son kez sarılacaksın. Son kez olduğundan haberin olmayacak. O yüzden, sevdiğin her şeyi tutkuyla yapmalısın. Kalan yıllarının kıymetini bilmelisin, çünkü devamı yok.”