Susmak, Spinoza felsefesinde en yüksek etik durumlardan biriyle ilişkilidir. Kendiyle barışık olmanın, başka bir ifadeyle kendine razı olmanın sonucu olarak sessiz kalmak. Bu sessizlik, kelimelerin kifayetsiz kaldığı yerde konuşur. Ve bu konuşma, sessizliğin içinden yükselen bir varoluş müziğidir.