''Nen var Zeze?”
”Hiç. Şarkı söylüyordum.”
”Şarkı mı söylüyordun?”
”Evet.”
”Öyleyse ben sağır olmalıyım...
insanın içinden de şarkı söyleyebildiğini bilmiyor muydu yoksa? Bir şey demedim. Bilmiyorsa bunu ona öğretmeyecektim.
Benimkler gibi yaşlarla dolan gözlerine bakarak bir ölü gibi mırıldandım. "Onu kestiler bile, baba, benim küçük şeker portakalı fidanım kesileli bir haftadan çok oluyor."