Efsun oldu başım adınla
Mabedim ışıkla doldu adın zikir olunca
İnce ince örülmüş saclarında buldum cennetim kokusunu
Nehirler ırmaklar paydah oldu kuru çölümde
En güzel kokuyu kokladım teninde
Yalnızlık, yaşamda bir an,
Hep yeniden başlayan..
Dışından anlaşılmaz.
Ya da kocaman bir yalan,
Kovdukça kovalayan..
Paylaşılmaz.
Bir düşün’de beni sana ayıran
Yalnızlık paylaşılmaz
Paylaşılsa yalnızlık olmaz.
Özdemir Asaf
Bir an kayboldun gibi! yaşadım kıyameti
Yoruldun ama buldun ey kalbim emaneti
Yeniden su yürüdü dalıma yaprağıma
Bir bakışın can verdi kurumuş toprağıma
Erdem Bayazıt