Popülistler yetkiyi halktan alıp, ardından hızla otoriterleşirler. Halkın teksesli olduğunu ve siyasetçilere iktidara gelince bağlayıcı bir vekâletname verdiklerini düşünürler. Bu yüzden tartışmalara ya da mecliste veya kongrede uzayıp giden müzakerelere gerek yoktur. Lider, ara siyasal kurumları aşarak, kitleyle doğrudan temas ister (Worsley, 1970). Popülistler her zaman "gerçek halk"ın sözcüleridir.