Yaşarken hiç bitmeyecek sandığımız acıların
sonrasında, ne çok gülüşler yitirmişiz,
ne çok küstürmüşüz umutları, ertelediğimiz sevgiler bir daha karşımıza çıkar mı? "Pişmanlık" işte en büyük acı.
Ömrün kısa bir elbise olduğunu unutmuşuz. Üzerimizden hiç çıkmayacak sanmışız.
"Hayatın en hüzünlü anı, mevsimine kapıldığın kişinin bahçesinde açabilecek bir çiçek olmadığını anladığin andır" diyor şair...